Lodewijk Bruckman (1903 – 1995)

Liefhebbers van realistisch vakmanschap met een magisch tintje kunnen hun hart ophalen bij de schilderijen van Bruckman

1PARAPL_To_nowhere

In de vaste opstelling van het museum neemt de E7-collectie van Lodewijk Bruckman een belangrijke plaats in.
Bruckman (1903–1995) noemde zichzelf een magisch realist. Hij plaatste zich daarmee tussen Nederlandse schilders als Carel Willink, Raoul Hynckes en Pyke Koch. De meest bekende vertegenwoordiger van het magisch realisme is natuurlijk Salvador Dali.
De expositie toont 25 schilderijen, merendeel stillevens uit de latere periode van Bruckman. De fijnschilder behoudt hierin zijn aandacht voor het realistische detail, zelfs de haren van een touw zijn zichtbaar, maar lost de achtergrond op in een enkele heldere kleur. Zijn composities van alledaagse voorwerpen, waarbij eieren, theedoeken en veren vaak terugkomen, lijken zo te zweven in de lucht. De stillevens krijgen een bijna statig, soms ornamenteel karakter.
Bruckmans werk kenmerkt zich door een geweldig vakmanschap, een fijne penseelvoering en prachtige en heldere kleuren. De magische vervreemding is in deze schilderijen meer direct en minder somber dan in zijn oudere werken, waardoor sommige kunsthistorici zijn latere werk als surreëel bestempelen.
Bruckman kreeg vooral bekendheid in de Verenigde Staten waar zijn schilderijen in veel musea en bij particulieren te vinden is. In Nederland is MOW eigenlijk de enige plek waar een collectie van omvang van Bruckman te bekijken is. Een gevolg van een gelukkig toeval: Lodewijk Bruckman en zijn levensgezel Evert Zeeven (E7) schonken in 1988 de E7 collectie aan de gemeente naar aanleiding van een lang verblijf in een hotel in Bellingwolde. Deze collectie vulde het museum aan met werken in bruikleen van de Gemeente Goes.

Hieronder tref je enkele van Bruckmans werken die in vaste opstelling staan.